۱۱:۱۹ – ۳۰ آذر ۱۴۰۴
مگ چشم– زمستان سال ۹۶ با اعلام خبر آتشسوزی یک کارگاه کفاشی به آتشنشانی امدادگران بلافاصله راهی محل شده و پس از تلاش فراوان موفق به مهار آتش شدند، اما از داخل کارگاه پیکرهای سوخته دو پسر جوان را پیدا کرده و بیرون کشیدند. با انتقال آنها به بیمارستان یکی از پسرها جان باخت و دیگری زنده ماند.
با شروع تحقیقات مشخص شد آتشسوزی عمدی بوده است بنابراین خانواده پسر فوت شده با شکایت از عامل آتشسوزی خواهان پیگیری پرونده قتل پسرشان شدند. در ادامه بررسیها سرانجام پسر جوانی که زنده مانده بود لب به اعتراف گشود و گفت: «من مقصر مرگ پسر خالهام بودم. ما هر دو کارگر کارگاه کفاشی بودیم، اما مدتی بود که صاحبکارمان حقوق مرا بموقع و کامل پرداخت نمیکرد هر چه اعتراض میکردم فایده نداشت تا اینکه روز حادثه برای اینکه او را بترسانم و تهدیدش کنم با یک ظرف بنزین وارد کارگاه شدم قصدم آتش زدن آنجا نبود، اما ناگهان همه جا آتش گرفت صاحبکارم فرار کرد و من بین شعلهها گرفتار شدم پسرخالهام وقتی اوضاع را آنطور دید برای نجات من جلو آمد میخواست مرا از بین شعلهها نجات دهد، اما خودش هم سوخت و بعد هم جان باخت.»
با اعترافات متهم، خاله و شوهر خالهاش که از واقعیت با خبر شدند او را بخشیدند و پس از محاکمه وی در دادگاه کیفری، قضات دادگاه نیز با توجه به اینکه قتل شبه عمد تشخیص داده شد وی را به پرداخت دیه محکوم کردند. اما با گذشت حدود ۸ سال از این ماجرا با توجه به اینکه پسر جوان توانایی پرداخت دیه را نداشت درخواست اعسار داد و بدین ترتیب با پذیرش درخواست اعسار و همچنین رضایت پدر و مادر مقتول، وی آزاد شد تا بتواند با کار کردن دیه را پرداخت کند.
منبع: روزنامه ایران
